AA Tekstgrootte
Visie op Flevoland

Het migrantenverhaal van Flevoland

3 maart 2016

Flevoland is een provincie vol migranten. Slechts een klein deel van haar inwoners is hier geboren, de rest is hiernaartoe getrokken. Vanuit andere delen van Nederland of vanuit het buitenland. Gelukszoekers. Mensen die een toekomst zagen op dit nieuwe land. 

Een grote, moderne boerderij op de beste grond, een betaalbaar huis met een tuin, ruimte voor gezinshereniging, werk op de bollenvelden of fruitboomgaarden, de kans om zelf een droomhuis te bouwen. Wat de motivatie ook was, men verliet de geboortegrond en ging in Flevoland wonen. Wat zegt dit over Flevolanders?

In onze zoektocht naar het verhaal van Flevoland suggereerde Eva Vriend, auteur van het boek ‘Het Nieuwe Land’, al eerder dat de typering van Flevoland misschien te vinden zou zijn in het migratieverhaal. 

Professor Lucassen sprak tijdens de Cornelis Lely-lezing in 2013 over migratie en selectie. Hij stelde dat migratie per definitie selectief is. Niet iedereen die ontevreden is met zijn huidige situatie, pakt zijn biezen en zoekt naar betere gronden. Daarvoor moet je toch wel ondernemend zijn en avontuurlijk. Je moet risico’s durven nemen. Het is dus een bepaald type mens dat naar Flevoland is gekomen. 

Zou het kunnen dat als we het karakter van de migrant weten te duiden, we dan iets meer weten over het karakter van dé Flevolander? 

Zijn er bepaalde kenmerken die eigen zijn aan mensen die hun geboorteplek verlaten om elders te gaan wonen? Dat blijkt voer voor psychologen en dus is er onderzoek naar gedaan. Daaruit blijkt dat migranten meer prestatie- en toekomstgericht zijn en meer extravert. Ze staan open voor nieuwe ervaringen en scoren daarmee hoog op ‘autonomie’. Ze scoren daarentegen minder op de eigenschap ‘mildheid’ en zijn minder geneigd zich aan anderen te binden. Ze zijn zelfverzekerd, maar houden anderen het liefst een beetje op afstand.

Is dat wat het merendeel van de Flevolanders ook typeert? Zit dit in het DNA van Flevoland? 

Het sluit aan bij wat er over Flevolanders gezegd werd in het collegeakkoord van 2011: “Flevolanders zijn nuchtere harde werkers die open staan voor groei en verandering en gastvrij zijn voor mensen van buiten.” En het is terug te vinden in diverse slogans: Flevoland, Avontuurlijk dichtbij, Almere – de hartelijke avonturier. En wat dacht je van het volkslied? “Land gemaakt door mensenhanden, vol vertrouwen en met kracht.”

Professor Lucassen stelde in de eerder genoemde lezing ook dat migratie leidt tot innovatie: wanneer mensen met verschillende culturele achtergronden bij elkaar gaan wonen, ontstaan er nieuwe combinaties. Een nieuwe cultuur; de Flevolandse cultuur. 

Mijn overtuiging is dat die bestaat, die is echt. Hoe jong de provincie ook is. De zoektocht gaat verder, meer puzzelstukjes vallen op hun plaats. Op 5 april praten we in het atelier met een aantal experts verder over het DNA van Flevoland. 

Reageren zonder in te loggen? Schrijf je reactie, vul je naam en e-mailadres in en vink ‘Ik reageer liever als gast’ aan.